یک ذره ‌e به زندگی اضافه کن… / نگاهی به تبلیغات اخیر بانک پارسیان

دنیای تبلیغات- (مصاحبه خانم فرجی از روزنامه فرصت امروز با علیرضا نصرتی نویسنده دنیای تبلیغات در باره تبلیغات اخیر بانک پارسیان)-

بانک پارسیان به تازگی برای معرفی خدمات الکترونیکی خود شروع به برگزاری یک کمپین کرده است، برای این کمپین شعار یک ذره‌ e   به زندگی اضافه کن ، در نظرگرفته شده برای شروع نظرتان درباره این شعار و بخصوص طراحی آن در آگهی های تلویزیونی و محیطی بگویید؟ به نظرتان طراحی یک ذره‌ایی که اخر آن از حروف انگلیسی استفاده شده به تصویر بصری آگهی لطمه نزده است؟
در تیزرهای این کمپین، ادامه حرف (ی) تبدیل به (e) شده است اما در تبلیغات محیطی، حرف (e) به طورمستقیم در جمله استفاده  شده است. طراح خواسته با برقرار کردن ارتباط فیزیکی بین  فاکتورهای زیادی که در کارش داشته است، (حرف (ی) فارسی، حرف (e) انگلیسی،  الکترونیک و بانکداری الکترونیکی)، طراحی خود را گویا تر کند. ابتدا حرف (ی) ذره ای را مربوط کرده است به حرف (e) انگلیسی و بعد این حرف (e) را ارجاع داده است به (e) الکترونیک و سپس از آن مفهوم بانکداری الکترونیکی را استخراج کرده است. این آگهی بعد از طی کردن این مسیر نسبتا طولانی، تازه می خواهد حرف اصلی اش را بزند و به مخاطب بگوید که با استفاده از اینترنت بانک پارسیان، سرعت و آسایش و راحتی را به زندگی ات اضافه کن. حالا سوال من این است که کجای این مسیر طولانی و سخت، نشان می دهد که استفاده از خدمات الکترونیکی، باعث آسایش و راحتی و سرعت در کارها می شود؟

سازنده این کمپین یک ذره‌ایی را به راحتی، آسایش و سرعت متصل کرده است، موضوعی که اکثر بانک ها برای معرفی خدمات الکترونیک به آن تکیه می‌کنند، نظرتان دراین باره چیست؟
وقتی قرار است با یک ایده، آسایش و راحتی را به مخاطب منتقل کنیم، خود این ایده وهمچنین اقلام تبلیغی که قرار است براساس آن ساخته شود، باید به همان سادگی و راحتی توسط مخاطب درک شود. ما نمی توانیم با ایده ای که درک آن چندان ساده نیست، احساس راحتی را به مخاطب انتقال دهیم. به نظر من این کمپین دچار نقض غرض شده است، یعنی خودش پیچیده و سخت است اما قرار است احساس راحتی را در بیننده بوجود بیاورد.
از طرف دیگر ما تا کی می خواهیم برای نشان دادن آسایش و راحتی، مشتری را در حال خوردن چایی نشان دهیم؟ تا که می خواهیم برای نشان دادن سرعت و استفاده بهینه از وقت، از ترافیک و ماشین های پشت چراغ، استفاده کنیم؟

نظرتان درباره جلوه ی بصری آگهی محیطی این بانک چیست، آیا اینکه هیچ تصویری شعار را تکمیل نکرده درست است یا نه ؟
اگر چه جذابیت بخشیدن یه یک اثر گرافیکی، با استفاده از یک تصویر مشخص، ساده تر به نظر می رسد. اما آگهی های مینی مال بسیاری هستند که بخاطر ایده ناب و اجرای حساب شده، از جذابیت بصری بالایی برخوردارند. به نظرم درمورد آگهی مورد بحث، این اتفاق نیوفتاده و درک ایده و پیام این آگهی بدون استفاده از تصویر، چندان ساده نیست. طراح این آگهی، به قول قدیمی ها، کلی صغری و کبری کرده اما در نهیات نتوانسته حرفش را بزند.

در آگهی محیطی که برروی عرشه پل اکران شده، لوگو در وسط دو طرح رها  شده درحالی که  طرح ها همدیگر را تکمیل نمی کنند نظرتان دراین باره چیست؟
به نظرم جدا شدن لوگوی پارسیان از متن آگهی ها، به زیبایی بصری کار لطمه زده است. این جدایی هم به شکل فیزیکی انجام گرفته و هم با استفاده از رنگهای متفاوت سفید و قرمز، به نظرم بهتر بود حد اقل فاصله فیزیکی را از بین می بردند تا کار یکپارچه تر دیده شود.

در بخشی از آگهی محیطی ذره ایی به O2  متصل شده است، یعنی هوای پاک به نظر ایده جالبی باشد نظرشما چیست، آیا طراح توانسته این ایده را به مخاطب منتقل کند؟
طراح با این کار خواسته نشان دهد که استفاده از خدمات الکترونیکی باعث پاکی هوا می شود، اما این ارتباط خیلی ساده ودم دستی و فقط با کشیدن یک خط  نشان داده شده است. درصورتی که باید با یک روش خلاقانه، نشان بدهد که استفاده از خدمات اینترنتی باعث پاکی هوا می شود نه اینکه فقط حرفش را بزند وادعا کند.
همین که طراح ارتباط معنایی (e) انگلیسی و (O2 ) و همچنین (آیکون فنجان چای) را بوسیله یک عنصر فیزیکی یعنی خط، نشان داده است، یعنی که می دانسته که باور این موضوع، برای مخاطب سخت است، برای همین با وصل کردن آنها به هم، بر روی این ارتباط، تاکید کرده است، اما این تاکید بیشتر از آنکه به فهم ایده کمک کند، نشاندهنده ناتوانی این ایده برای انتقال پیام است.

به نظر اگر ببینده آگهی تلویزیونی را ندیده باشد نمی توانند آگهی محیطی را درک کند، چون تلفظ یک ذره‌ایی در آگهی به مخاطب برای درک آگهی محیطی کمک می کند، نظرشما در این باره چیست؟ آیا این سبک درگیرکردن مخاطب درست است؟
خود من ابتدا تبلیغ عرشه پل را دیدم و مدتی طول کشید تا متوجه ماجرا بشوم، در ضمن پروسه درک یک ایده تبلیغاتی، به طورطبیعی مثل کشف هر معمای دیگری، لذت بخش است. اما به نظرم ایده و پیام اصلی این آگهی، بخاطر مسیر پیچیده و نسبتا طولانی، به سختی کشف می شود و برای مخاطب لذتی ندارد. حداقل برای من که لذتی نداشت، چون احساس کردم که طراح، چند مفهوم متفاوت، را به زور با هم مربوط کرده است تا به نتیجه دلخواه برسد. این آگهی مثل فیلمی است که قصه اش خیلی دیر شروع می شود و مخاطب خسته شده و سالن سینما را ترک می کند.

هرنکته ایی که به نظرتان این گفتگو راکامل می‌کند بیان کنید؟
شاید یکی از مشکلات این کمپین، تاکید بر روی کلمه ذره ای است، به نظرم بار معنایی این کلمه بیشتر منفی است. با شنیدن آن، مفاهیمی مثل، بسیار کم، بی ارزش و ناچیز به ذهن وارد می شود. یعنی در ذهن مخاطب ایرانی از این کلمه بیشتر برای جملات منفی استفاده می شود، برای مثا ل در گفتگوهای روزانه از این کلمه، بیشتر به این شکل استفاده می کنیم:
یه ذره آدم باش
یه ذره به خودت برس
یه ذره به خونوادت اهمیت بده
یه ذره بیشتر درس بخون
این حالت دستوری و حس نصیحت کردنی  که در این جمله وجود دارد، به طور نا خود آگاه، در بیننده احساس خوشایندی بوجود نمی آورد.

ویدیو های این کمپین را ببینید: