دنیای تبلیغات- علیرضا نصرتی– “فیلم “عوارض جانبی” آخرین فیلم “استیون سودربرگ” و محصول سال ۲۰۱۳ است. فیلم داستان زندگی زنی به نام “امیلی تایلور” را روایت می کند که شوهرش قرار است به زودی از زندان آزاد شود، این زن که نقشش را “رونی مارا” بازی می کند، دچار مشکلات روحی و روانی شده و با پیشنهاد روانپزشکش، از داروی جدیدی استفاده می کند که عوارض پیش بینی نشده و عجیبی را برایش بوجود می آورد.
با یک نگاه اجمالی به اقلام تبلیغی فیلم متوجه می شویم که از نام فیلم گرفته تا شعار تبلیغاتی آن و از تبلیغات چاپی تا تیزر و تریلر آن، بر اساس همین فضای “روانشناختی” طراحی شده است. اگر چه بر روی هر کدام از اقلام تبلیغی یک شعار متفاوت دیده می شود، اما همه آنها به شکلی به همین موضوع اشاره می کنند، برای مثال به این یکی توجه کنید:
” با دیدن فیلم، ممکن است دچار اضطراب، ترس یا مرگ شوید”
این شعار، علاوه بر جذاب بودن، فضا و ژانر فیلم را نیز برای بیننده روشن می کند. یعنی مخاطب بلافاصله می فهمد که با یک تریلر “روانشناختی” روبرو است. این شعار که از دل قصه فیلم بیرون آمده، آن قدر جذاب است که به تنهایی می تواند مخاطب را به سینما بکشاند. ما نمونه این جملات را همیشه در بروشور داخل جعبه دارو می بینیم که به ما هشدار می دهد که مصرف این داروها چه عوارضی را برایمان در پی خواهد داشت.
طراح مواد تبلیغی این فیلم، از همان ابتدا می دانسته که باید فضای بصری مواد تبلیغی را با این شعارها هماهنگ کند، بنابراین در طراحی پوستر نیز همان ایده و همان حس و حال را، به شکل تصویری ادامه داده است. در یکی از پوسترها، از علامت “بعلاوه قرمز” که ما را به یاد کلینیک های پزشکی و بیمارستان می اندازد، در اندازه بزرگی استفاده شده و کاملا به چشم می آید. سایه قرمز رنگی که در اطراف این علامت قرار گرفته، مثل یک بیماری در حال شیوع و رخنه کردن در صورت بازیگران است. طراح پوستر، برای آنکه رنگ قرمز بیشتر دیده شود و تاثیر روانی و هشدار دهنده آن بیشتر باشد. اشباع رنگی صورت بازیگران را کم کرده است. در قسمت بالای بعلاوه، این جمله هشدار دهنده را می بینیم: ” یک قرص می تواند زندگی شما را تغییر دهد ”
در پوستر یا آگهی دیگری از این فیلم، عکس “امیلی تایلور” که همان زن بیمار فیلم است، قرار گرفته و این شعار بر رویش حک شده است: “بعضی از مردم می خواهند که حالشان بهتر شود اما از بدترین راه این کار را می کنند”.
در این آگهی، نام فیلم و اسامی بازیگران و دست اندر کاران، به شکل خاصی لی اوت شده است، شبیه به فرمهایی که بیمار هنگام مراجعه به یک پزشک، آزمایشگاه و یا کلینیک پزشکی پر می کند. نام کاراکتر اصلی و نام روانپزشکش، دستنویس شده اند تا این شباهت کامل شود. طراح پوستر، تاریخ اکران فیلم را نیز به شکل خلاقانه ای در همین فرم، قرار داده است.
در آگهی دیگر این فیلم، که گرافیکی مثل جعبه دارو دارد، چهره ۴ بازیگر اصلی، به شکل عمودی (شاید اشاره به چهار طرف یک جعبه دارو دارد) در کنار هم قرار گرفته اند. صورت بازیگرها، کم رنگ شده و چهره ها سرد و بی روح به نظر می رسند اما یک لایه رنگ قرمز، بر روی چهره ها پاشیده شده و به آرامی در صورت سرد و بی رنگ کاراکترها نفوذ کرده است. در اینجا هم جمله هشدار دهنده را در کنار علامت ضربدر سیاهرنگ و شکل جمجمه می بینیم. کنتراست بافت کثیف و خاکستری پوستر، با گرمای هشدار دهنده رنگ قرمز، زیبایی بصری پوستر را بیشتر کرده است. انگار این رنگ قرمز، همان عوارض جانبی است که به شکل یک بیماری روانی، در حال سرایت کردن به دیگران است و این همان خطری است که سودربرگ از همان ابتدا به مخاطبان فیلمش هشدار می دهد:
” با تماشای فیلم، ممکن است دچار اضطراب، ترس یا مرگ شوید”
