فیلم “عشق” به کارگردانی میشل هانکه، داستان یک زوج پیر فرانسوی را روایت می کند که آخرین سالهای عمر خود را به کندی سپری می کنند، تا آنکه پیرزن بیمار شده و نیمی از بدنش فلج می شود. پیرمرد برخلاف انتظار آشنایان، همسرش را به آسایشگاه نمی برد و در خانه از او مراقبت می کند. اما اوضاع روز به روز بدتر می شود و حال پیرزن به وخامت می گراید و سر به ناسازگاری می گذارد. پیرمرد هم که دیگر درمانده و ناتوان شده تصمیم می گیرد خود و همسرش را بکشد. این فیلم زیبا توانست نخل طلای جشنواره کن ۲۰۱۲ را مال خود کند.
پوستر این فیلم، ساده اما متفاوت و خلاقانه طراحی شده است. ما در دو پوستر مجزا که قرار است در کنار هم نصب شوند، دو نمای متفاوت از یک اتفاق را می بینیم، در یکی از پوسترها که زاویه دید پیرمرد است، صورت خسته پیرزن را می بینیم که در دستان مهربان پیرمرد قرار گرفته است. این پوستر به تنهایی تمامی فیلم را بازگو می کند، زیرا در تمام طول فیلم، پیرمرد در حال نگهداری و رسیدگی به پیرزن است و در پوستر دیگر، همین صحنه را از زاویه دید پیرزن، و نگاه وحشتزده و خسته پیرمرد را می بینیم. حسی که در صورت و چشمهای این دو بازیگر است نا خوداگاه روی مخاطبان تاثیر می گذارد.
شاید این پوسترها برای مخاطبانی که به فضای پوسترهای هالیوود عادت کرده اند کمی ساده به نظر برسد اما همانطور که سینمای اروپا و مخصوصا فرانسه با هالیوود فرق دارد، ساختار و فضای بصری پوسترهایشان هم با هم تفاوت دارد. پوسترهای سینمای فرانسه معمولا از نظر رنگ و بافت و فرم، خلوتند، آنها از یک عکس مناسب استفاده کرده و کمتر اقدام به دستکاری، مونتاژ و ترکیب عکسها می کنند، بنابراین ما با واقع گرایی بیشتری در پوسترهایشان روبرو هستیم. مثلا برای پوستر فیلم گذشته اصغر فرهادی، سه بازیگر اصلی فیلم، در یک فضای ساده، در کنار هم قرار گرفته و با یک نورپردازی و ترکیب مناسب از آنها عکاسی شده و سپس به این عکس، نوشته اضافه شده است. این پوستر اگر چه مستقیما از یکی از پلانهای فیلم برداشت نشده، اما با فضا و داستان فیلم کاملا هماهنگ است.
در ایران خودمان هم از تصاویر درشت صورت بازیگران در پوستر استفاده می شود که البته چون بدون ایده و ساختار مناسب انجام می گیرد، پوسترهایی بسیار معمولی تولید می شود. به این سبک مبتذل، البته به طنز، سبک پوستر کله گفته می شود. اما جدیدا در ایران سبک دیگری مد شده به این شکل که بعد از اتمام فیلمبرداری، فارغ از اینکه فیلم چه ژانر و فضایی دارد، بازیگران در کنار همدیگر ایستاده، به دوربین زل می زنند و عکس یادگاری می گیرند و بعد با اضافه شدن نوشته، همین عکس تبدیل به پوستر می شود، به همین راحتی، به همین خوشمزگی!
(این مطلب از سوی دنیای تبلیغات، با حمایت مالی شبکه تبلیغات (ای نتورک)٬ که یک سرویسدهنده آنلاین برای تبلیغات اینترنتی است تهیه شده است)
