نقدی بر پوستر فیلم «زندگی مشترک آقای محمودی و بانو» / یک پوستر خوب ایرانی

دنیای تبلیغات- غلیرضا تصرتی- من این پوستر را دوست دارم، اولین بار که آن را دیدم راهم را کج کردم و مقابلش ایستادم تا به دقت جزییاتش را تماشا کنم، کارکرد و وظیفه پوستر هم همین است، یعنی از نظر بصری آنقدر باید جذاب باشد که ما برای دیدنش درنگ کنید، همین چند لحظه کوتاه، کافی است تا پیام پوستر به ما منتقل شود.
در این پوستر استفاده خوبی از عکس و عنصر رنگ شده است. در طراحی گرافیک ترفندی وجود دارد که به آن تشنگی رنگ می گویند. این ترفند را خیلی از طراحانی که حتی تعریف تئوریکش را نمی دانند هم بکار می برند. به این معنی که طراح، عامدانه در استفاده از رنگ خست به خرج می دهد تا چشم مخاطب تشنه دیدن رنگ بشود. بعد رنگ را در قسمتی از کار که برایش اهمیت بیشتری دارد قرار می دهد و با این ترفند چشم بیننده را به سمتی که می خواهد هدایت می کند. ترفند تشنگیِ رنگ،  ناخوداگاهانه بر مخاطب تاثیر می گذارد، چون چشم بیننده در جهان واقعی تربیت شده و عادت به دیدن رنگها دارد، به همین دلیل در پوستری مثل این که طراح رنگهایش را حذف کرده است، چشم بیننده تشنه شده و به دنبال رنگ می گردد، آن را پیدا کرده و چند لحظه روی آن مکث می کند و همین چند لحظه کافیست تا پیام و ایده اصلی پوستر را کشف و درک کند.

در این پوستر عنصر رنگ در بکگراند حذف شده و برعکس در جلوی کادر، بر روی صورت و بدن ترانه علیدوستی، به شکل اغراق آمیزی رنگین کمانی از رنگ قرار گرفته است، ترانه علیدوستی همان شخصیتی است که با ورودش به خانه زوج میانسال فیلم، زندگی شان را از حالت عادی خارج کرده و مشکلاتی را پدید می آورد.
طراح پوستر، عنوان فیلم را خلاقانه طراحی کرده است، استفاده از سیگاری که اثر روژ لب رویش است، بیننده را به راحتی وارد یک فضای خاص زنانه می کند، بیننده دوست دارد ارتباط این سیگار و آن دختر جلوی کادر، که مثل یک مار خوش خط و خال ایستاده و به دوربین زل زده و مرد میانسال و آن زنِ مات شده انتهای کادر را بداند. لی اوت کار هم منظم و با سلیقه انجام شده و چشم بیننده را برای پیدا کردن و خواندن اطلاعات آزار نمی دهد.
این پوستر ساختار زیبا و چشم نوازی دارد و  دیدنش حس خوشایندی به مخاطب منتقل می کند فقط اگر بخواهم مته به خشخاش بگذارم باید بگویم که، ترکیب بندی پوستر کمی مشکل دارد و متعادل نیست. بخاطر حجم زیاد رنگ و وجود فرمهای خشک و هندسی در سمت چپ، این قسمت کار سنگین شده است، علاوه بر این، خط محکمِ عمودی که چار چوب پنجره های سمت چپ ساخته اند، خیلی چشم را درگیر می کند شاید اگر طراح، اسم کارگردان را کمی بزرگتر و سنگین تر می گرفت و آن را در زیر عنوان فیلم، راست چین می کرد، این مشکل بر طرف می شد.
طراح قسمت پایین پوستر را تیره کرده است، این باعث شده هم نوشته های ریز پوستر در زمینه تیره، راحت تر خوانده شوند و هم پایه و قاعده ی محکمی برای پوستر بوجود بیاید. نوشته های پایین کادر نیز یک خطِ محکم افقی بوجود آورده اند که خط عمودِ قدرتمندِ سمت چپ را شکسته و تا حدودی از قدرت و خشونت آن کاسته است.
نکته ای که در پایان باید بگویم این است که یک طراحِ گرافیک حرفه ای و با تجربه، بعد از مدتی، دیگر به مبانی و اصول طراحی فکر نمی کند، بلکه به دلیل تمرین و ممارست زیاد، این اصول، جزو نا خودآگاهش شده و او به شکل غریزی و حسی کار خود را به پیش می برد و نکته هایی مثل آنچه در بالا گفته شد، معمولا بعد از طراحی و در نقد و بررسی، کشف و بیان می شود.

(این مطلب از سوی دنیای تبلیغات، با حمایت مالی شبکه تبلیغات٬ که یک سرویس‌دهنده آن‌لاین برای تبلیغات اینترنتی است تهیه شده است)